Os hórreos

Símbolo da Galicia rural

O Hórreo é unha das máis típicas construccións da Galicia rural. Situados normalmente ó lado das vivendas, os hórreos foron utilizados tradicionalmente para almacenar e secar o millo, a mais doutros productos do campo. A súa orixe é incerta, aínda que se atopan referencias a construccións deste tipo xa no S.I a.C.

Aínda que a tipoloxía dos hórreos pode variar lixeiramente segundo as zonas de Galicia e Asturias, todos manteñen unha serie de características comúns.

Son espacios polo xeral rectangulares, aínda que tamién os hai cadrados, circulares ou en L, con peche de pedra e madeira, non totalmente opaco se non con regañas que permitan a ventilación. Afírmanse sobre uns pés, tamén de pedra, que aillan o espacio onde se garda o gran do chan. Nestes pés colócanse unhas moas coa función de protexer o gran dos distintos roedores.

A coberta, a dúas aguas, pode ser de tella, granito ou palla, e adoita estar rematada con adornos en forma de pináculos, cruces e mesmo imaxes escultóricas.

O Concello de Meaño conta cun grande número de hórreos. De feito, a actividade agrícola foi tradicionalmente un importante pilar económico do Concello. A tipoloxía máis común é a do hórreo rectangular, de pedra e madeira, e con coberta de tella. Merece especial atención, polo seu tamaño e a súa planta en L, un hórreo situado na Parroquia de Simes.